Recensies films

Medianeras, Gustavo Taretto (2011)

4 augustus 2011

Melissa Rakim

Als je al moeite hebt om een bekende te vinden in de stad, hoe vind je daar dan iemand die je nog niet kent? Met deze vraag worstelt Mariana in de film Medianeras. Als haar relatie na vier jaar op de klippen loopt, woont ze weer in haar oude appartement dat vol staat met paspoppen. Mariana is architect, maar heeft nog niets gebouwd. In plaats daarvan richt ze etalages in en neemt de poppen mee naar huis. In de film volgen we haar in de zoektocht naar een nieuwe liefde.

De andere hoofdpersoon is Martin. Jarenlang durfde hij niet naar buiten. Hij woont samen met het schoothondje dat zijn ex-vriendin bij hem achterliet toen ze naar de Verenigde Staten ging. Alles doet hij via het internet. Zijn werk als webdesigner, boodschappen, sociale contacten en seks. Als hij dan eindelijk weer de stad in gaat, neemt hij altijd zijn rugzak mee, die hij zorgvuldig inpakt, en zijn camera om foto’s van de stad te maken. We volgen Martin in de film bij verschillende dates. Die zijn volgens hem net zoals een menu bij de McDonald’s: op het plaatje ziet het er altijd groter en lekkerder uit dan in werkelijkheid.

De twee hoofdpersonen wonen in flats tegenover elkaar, maar kennen elkaar niet. Door een muur, medianeras, kunnen ze elkaar niet zien. Het is grappig om in de film te zien dat ze veel met elkaar gemeen hebben en elkaar ongemerkt steeds tegenkomen. Het is juist de stad Buenos Aires die hen verbindt, maar diezelfde stad scheidt hen ook van elkaar. De film geeft een mooi portret van het leven in de stad, dat veel mogelijkheden zou moeten bieden. Er zijn veel voorzieningen, zoals internet en telefonie, die de contacten tussen mensen moeten verbeteren. Maar het gevolg hiervan is juist dat het moeilijker wordt om aan echte sociale contacten te komen. Op een frisse manier worden de problemen in de stad zoals eenzaamheid, drukte, hunkeren naar liefde en werkloosheid onder de aandacht gebracht, zonder zwaarmoedig te worden.

Hoe het afloopt weten we van tevoren al. Want zoals het in een liefdesverhaal hoort, vinden de hoofdpersonen elkaar op het einde. Ondanks dat de afloop al duidelijk is, is het geen standaard liefdesverhaal en is Medianeras zeker de moeite waard om te bekijken. De film geeft een prachtig beeld van de gebouwen en mensen in de stad. Dit wordt gedaan op een quasi humoristische manier, waardoor de film ondanks de thema’s die aan bod komen niet zwaar is.

Medianeras draait tijdens World Cinema Amsterdam en is te zien op 11 augustus om 22.15 uur, 18 augustus om 20.00 uur, 19 augustus om 17.30 uur en 21 augustus tijdens Het Parool Filmdag om 15.30 uur en 18.30 uur in Rialto.

Medianeras |Gustavo Taretto | Argentinië, Duitsland | 2011 | 91’ | Spaans, Duits gesproken, Nederlands ondertiteld | Distributie: Cinemien

Gerelateerde berichten

Inside the World’s Toughest Prisons

Inside the World’s Toughest Prisons

Ooit bezocht ik in Colombia twee gevangenissen: de vrouwengevangenis Buen Pastor (de goede herder) en mannengevangenis La Picota (genoemd naar de wijk waar de gevangenis ligt). Toevallig was er een Franse journalist aanwezig voor het maken van een documentaire. Ik moest eraan terugdenken bij het kijken van de Netflix documentairereeks Inside the World’s Toughest Prisons.

Lees meer
Docudrama: De droevige kampioen

Docudrama: De droevige kampioen

’Wereldberoemd’ was Robert ‘Joy’ Hosé (1949) op Curaçao en de Antillen in de jaren zeventig van de vorige eeuw, toen hij als tafeltenniskampioen internationaal furore maakte en de wereld over reisde. Maar de tafeltennisheld raakte door drugs aan lager wal en verloor alles. Zijn tragische leven vormde de basis voor de roman De droevige kampioen van de Nederlandse schrijver Jan Brokken (1949), dat in 1997 verscheen. Nu is het levensverhaal van Robert Hosé vastgelegd in de driedelige VPRO-docudrama De droevige kampioen van Sander Burger.

Lees meer
Quién mató a Sara?/Who Killed Sara?

Quién mató a Sara?/Who Killed Sara?

Achttien jaar geleden komt de achttienjarige Sara Guzmán (Ximena Lamadrid) om het leven tijdens een middagje parasailen. Het is zogenaamd een ongeluk, maar al snel weet de kijker dat er met de parachute is geknoeid. Haar broer Alex (Leo Deluglio als jonge versie; Manolo Cardono als volwassen versie) draait ten onrechte op voor de dood van zijn zus, dus als hij na achttien jaar vrij komt, is hij uit op wraak. Dit is in het kort het verhaal van de Netflixserie Quién mató a Sara?/Who Killed Sara?, uit Mexico.

Lees meer
agsdi-globe

Politiek & Maatschappij

agsdi-portrait

Kunst & Cultuur

agsdi-camera

Vrije tijd & Toerisme

agsdi-income

Economie & Ondernemen

agsdi-leaves

Milieu en Natuur

agsdi-learn

Onderzoek & Wetenschap

Blijf op de hoogte

Adverteren op onze website?

Dat kan! Tegen een scherp tarief plaatsen wij uw advertentie.

Ontvang onze nieuwsbrief

Schrijf u in en ontvang onze digitale nieuwsbrief met een overzicht van onze nieuwe artikelen.

Volg ons op social media

Wees als eerste op de hoogte van nieuwe artikelen en deel artikelen met uw netwerk.

Share This