Recensies boeken

De Pinguïnlessen

7 mei 2016

Auteur: Mark Weenink

Eind 2015 was Artis in het nieuws vanwege een opmerkelijke aankondiging. De Amsterdamse dierentuin verklaarde haar inwoners niet langer namen te geven. Het idee hierachter was dat ze dieren niet langer wilden vermenselijken, maar dier laten zijn. Precies tegenovergesteld aan deze gedachte is het verhaal De pinguïnlessen van Tom Michell.

Deze Engelsman, inmiddels een zestiger, heeft een bijzonder en persoonlijk verhaal opgetekend dat hij veertig jaar geleden beleefde. Als 23-jarige jongeling tijgt hij in de jaren zeventig van de vorige eeuw naar Argentinië om Engelse les te geven aan een prestigieuze en exclusieve kostschool. Opgegroeid in het brave, geordende Engeland is hij op zoek naar avontuur. Met een gezonde dosis nieuwsgierigheid reist hij rond in Zuid-Amerika en heefthij  de drang om de wereld te ontdekken en mensen te leren kennen.

Tijdens een trip in Uruguay stuit hij op een strand bezaaid met dode, met olie besmeurde pinguïns, op een na. Hij neemt het beestje neemt mee naar appartement waar hij verblijft en maakt de Magelhaenpinguïn schoon. Vanaf dat moment lijkt de pinguïn hem niet meer te willen verlaten. Er zit maar een ding op: hij doopt hem Juan Salvado(r) en neemt hem mee naar Argentinië. Een pinguïn redden is geen sinecure, maar al doende leert men.

Heel even is het spannend als hij het dier op het schoolcomplex heeft, maar iedereen blijkt wonderwel tolerant. Bovendien, Juan Salvado(r) is een intelligent dier en totaal niet mensenschuw. Sterker nog, hij is met voorsprong de populairste bewoner van de campus.

De pinguïnlessen is een vermakelijk non-fictie verhaal dat Michell tot voor kort voornamelijk heeft gebruikt als materiaal voor slaapverhaaltjes voor zijn kinderen en kleinkinderen. Uiteindelijk heeft hij toch besloten om dit verhaal van jeugdige overmoed en naïviteit op te tekenen. Een pinguïn is natuurlijk een beestje met een hoge aaibaarheidsfactor en als lezer heb je nergens aanleiding om in twijfel te trekken of dit verhaal over vriendschap tussen mens en dier wel zo gegaan is.

Het enige waarin de auteur te ver gaat is dat hij de pinguïn soms bijna verlosserseigenschappen toedicht. Klaarblijkelijk haalt Juan Salvado(r) in iedereen het beste naar boven en begrijpt hij ook iedereen. Mensen storten hun hart uit bij de pinguïn, die – discreet als hij is – aandachtig luistert en nooit iets doorvertelt.  Ja, zo ken ik nog wel een paar. Maar goed, wat Michell natuurlijk wil overbrengen is de gevoelsband tussen mens en dier.

Hoewel het verhaal zich in Argentinië afspeelt, is het beeld dat de lezer van het land krijgt summier. Michell stipt kort de politieke situatie rond Perón en de militaire coup aan die plaatsvindt wanneer hij daar woont, en de Argentijnse gevoeligheid rondom de Malvinas/Falklands. Een van de weinige momenten dat Argentinië echt tot leven komt, is als Michell verhaalt over de hyperinflatie die Argentinië teistert, waardoor geld in een mum van tijd zijn waarde verliest. Vis kopen op de markt is dan ineens zo eenvoudig nog niet. Andere interessante passage is als Michell zijn trip in gaucholand beschrijft, een leven van authenticiteit en ultieme vrijheid. Ook over het leven in Argentinië op de kostschool had ik graag meer gelezen. Zodra Michell over de leerlingen vertelt, voel je zijn geestdrift en betrokkenheid bij die jongens.

De hoofdmoot van het boek is echter toch het verhaal van de pinguïn, want dat is het verhaal dat Michell wil vertellen.

Tom Michell, Uitgeverij Thomas Rap, 2015, ISBN 9789400406216, 283 pag., €19,90, vertaling: Joris Vermeulen

Meer pinguïnnieuws? Lees dan dit nieuwsbericht.

 

Gerelateerde berichten

Het derde land

Het derde land

Haar debuut Nacht in Caracas was een groot succes. Nu heeft Karina Sainz Borgo, geboren in Venezuela en sinds 2006 woonachtig in Spanje, opnieuw een geweldige roman geschreven. Het derde land schetst de Latijns-Amerikaanse samenleving in al haar facetten, gruwelijk en tegelijk veerkrachtig en liefdevol, in prachtig proza.

Lees meer
Mijn documenten

Mijn documenten

“Mijn vader was een computer, mijn moeder een schrijfmachine. Ik was een leeg schrift en nu ben ik een boek.” Dit is een typerende zin uit Mijn documenten van de Chileense schrijver Alejandro Zambra (1975). In het verhaal heeft de vader van de verteller een kantoorbaan met elektrische typmachine, de moeder is creatief en houdt van zingen.

Lees meer
De christus van Elqui

De christus van Elqui

Er is een gezegde: ‘Klein dorp, grote hel’. Dat geldt zeker voor de gemeenschap in de roman De christus van Elqui van de Chileense schrijver Hernan Rivera Letelier (1950). Onderling geroddel en sociale controle houden – samen met de feodale machtsverhoudingen tussen bazen en arme mijnwerkers – de sociale verhoudingen in hun oneerlijke, ijzeren greep.

Lees meer
agsdi-globe

Politiek & Maatschappij

agsdi-portrait

Kunst & Cultuur

agsdi-camera

Vrije tijd & Toerisme

agsdi-income

Economie & Ondernemen

agsdi-leaves

Milieu en Natuur

agsdi-learn

Onderzoek & Wetenschap

Blijf op de hoogte

Adverteren op onze website?

Dat kan! Tegen een scherp tarief plaatsen wij uw advertentie.

Ontvang onze nieuwsbrief

Schrijf u in en ontvang onze digitale nieuwsbrief met een overzicht van onze nieuwe artikelen.

Volg ons op social media

Wees als eerste op de hoogte van nieuwe artikelen en deel artikelen met uw netwerk.

Share This