Recensies boeken

De eeuw van Carlos Moreno Amador

2 april 2017

Auteur : Estefanía Pampin Zuidmeer

Een familiekroniek van Onno Wesseling waarin de Argentijnse tango centraal staat

Carlos Moreno Amador is de man die centraal staat in de familiekroniek van Onno Wesseling: De eeuw van Carlos Moreno Amador. Maar deze roman draait niet alleen om Carlos, de andere hoofdrolspeler is de Argentijnse tango. Deze krijgt zo’n sterke plaats in het verhaal dat het uiteindelijk alles en iedereen verbindt. De tango blaast vuur en passie in de liefde, maar leidt evenzeer tot tragedie en gebroken levens. De dans staat hier symbool voor het leven in al haar facetten.

Het verhaal begint in Italië, aan het einde van de vorige eeuw. Antonio Moreno verdraagt het leven in armoede niet langer en vlucht naar Argentinië. Hij laat alles achter zich. Een hard leven staat hem op te wachten in het land van de tango. In Buenos Aires ontmoet hij Ana Amador, een jonge vrouw die door een zwaar trauma in zichzelf gekeerd is. Ze praat niet. Hij raakt hopeloos verliefd op Ana. Wanhopig bedenkt hij allerlei manieren om contact met haar te maken. Met de tango weet hij de diepste gangen van haar ziel en haar hart te bereiken. Zijn liefde brengt de stem van Ana weer tot leven. Maar het noodloot slaat toe wanneer Ana in het kraambed sterft. Carlos Moreno Amador is geboren. Antonio zal nooit meer dezelfde man worden.

Familiekroniek

Carlos raakt, net als zijn moeder, volledig in de ban van de tango. De tango zal hem evenzeer liefde en tragedie brengen. Op jonge leeftijd wordt hij verliefd op Miguela, met wie hij naar Europa vlucht. In Parijs strijken ze neer. Eerst leven ze als zwervers, maar het lukt ze om een bestaan op te bouwen in de Franse hoofdstad. De tango wordt de rode draad in hun leven. Tot de Tweede Wereldoorlog uitbreekt en Miguela verdwijnt.

Het einde van het boek laat te wensen over, een minpuntje. Maar desondanks is de roman absoluut de moeite waard: de personages, hun levens en de tijdgeest worden uitgebreid en boeiend beschreven.De lezer van deze familiekroniek wordt meegevoerd naar verschillende landen en tijden. Juist die diepgang maakt dat het boek een boeiende, meeslepende familiekroniek is, mooi afgetekend in de historische context van drie generaties.

Bewondering

En voor de liefhebber van de tango is het lezen van deze roman een must. Onno Wesseling legt de essentie van de Argentijnse tango bloot, net zoals haar betekenis voor de personages. Prachtig beschreven is hoe de tango beleefd werd aan het einde van de negentiende eeuw in Argentinië en in de twintigste eeuw in Parijs. De lezer die niets met tango heeft zal gegarandeerd geïnteresseerd raken in deze stijl van dans, muziek en poëzie. Eigenlijk kan dit boek niet gelezen worden zonder tangomuziek op de achtergrond. Het verhaal op zichzelf is al mooi, maar door de tangomuziek komen de personages, hun passie voor het dansen en de historische context van de verschillende periodes nog beter tot hun recht.

Onno Wesseling (fotograaf Keke Keukelaar) werd in 2014 De eeuw van Carlos Moreno Amador genomineerd voor de Bronzen Uil, een in 2011 door het Willemsfonds opgerichte literaire debuutprijs. De nominatie is meer dan terecht, en de opbouw en schrijfstijl van het verhaal doen niet vermoeden dat het om een debuutroman gaat. Dezelfde mening deelt literair Nederland: “Wesseling heeft een treffend en mooi debuut geschreven dat naar meer smaakt. Het gemak waarmee de schrijver zijn verhaal door de historie en verschillende culturele achtergronden heenloodst, dwingt bewondering af. Des te meer omdat we hier met een debutant te maken hebben.”

Onno Wesseling, De eeuw van Carlos Moreno Amador, Uitgeverij De Geus Amsterdam, 2013, ISBN 9789044528213, 381 pag., € 19,95

Recensie is geplaatst op 2-4-2017

Gerelateerde berichten

Het derde land

Het derde land

Haar debuut Nacht in Caracas was een groot succes. Nu heeft Karina Sainz Borgo, geboren in Venezuela en sinds 2006 woonachtig in Spanje, opnieuw een geweldige roman geschreven. Het derde land schetst de Latijns-Amerikaanse samenleving in al haar facetten, gruwelijk en tegelijk veerkrachtig en liefdevol, in prachtig proza.

Lees meer
Mijn documenten

Mijn documenten

“Mijn vader was een computer, mijn moeder een schrijfmachine. Ik was een leeg schrift en nu ben ik een boek.” Dit is een typerende zin uit Mijn documenten van de Chileense schrijver Alejandro Zambra (1975). In het verhaal heeft de vader van de verteller een kantoorbaan met elektrische typmachine, de moeder is creatief en houdt van zingen.

Lees meer
De christus van Elqui

De christus van Elqui

Er is een gezegde: ‘Klein dorp, grote hel’. Dat geldt zeker voor de gemeenschap in de roman De christus van Elqui van de Chileense schrijver Hernan Rivera Letelier (1950). Onderling geroddel en sociale controle houden – samen met de feodale machtsverhoudingen tussen bazen en arme mijnwerkers – de sociale verhoudingen in hun oneerlijke, ijzeren greep.

Lees meer
agsdi-globe

Politiek & Maatschappij

agsdi-portrait

Kunst & Cultuur

agsdi-camera

Vrije tijd & Toerisme

agsdi-income

Economie & Ondernemen

agsdi-leaves

Milieu en Natuur

agsdi-learn

Onderzoek & Wetenschap

Blijf op de hoogte

Adverteren op onze website?

Dat kan! Tegen een scherp tarief plaatsen wij uw advertentie.

Ontvang onze nieuwsbrief

Schrijf u in en ontvang onze digitale nieuwsbrief met een overzicht van onze nieuwe artikelen.

Volg ons op social media

Wees als eerste op de hoogte van nieuwe artikelen en deel artikelen met uw netwerk.

Share This