Recensies boeken

Het verborgen leven van bomen

8 maart 2010

Mark Weenink

Thee met amaretto, het is een vreemde combinatie. De hoofdpersoon van de roman Het verborgen leven van bomen geeft het ruiterlijk toe. Het kost de Chileense auteur Alejandro Zambra (1975) echter geen enkele moeite om aannemelijk te maken dat dit inderdaad het favoriete drankje was van de dertigjarige Julián in de periode dat hij zich wijdt aan schrijven en het observeren van een boom die groeit. Het geeft wel aan dat dit geen doorsnee roman is. Net zoals in zijn debuut Bonsai (zie La Chispa 355) speelt Zambra met de lezer en maakt deze voortdurend bewust van het feit dat hij een boek aan het lezen is.

Op zich is het verhaal eenvoudig: universitair docent Julián woont samen met zijn vriendin Verónica, taartenbakster van beroep, en haar achtjarige dochtertje Daniela. Hij houdt van haar als ware het zijn eigen kind. ’s Avonds als ze niet kan slapen, vertelt hij haar zelfverzonnen verhaaltjes over bomen die met elkaar praten en een eigen leven leiden. Ze wachten totdat Verónica thuiskomt, en dan zal het verhaal ook afgelopen zijn, zo leren we al in het eerste hoofdstuk.

Zambra’s schrijfstijl is doordacht, bij vlagen humoristisch maar bovenal ongrijpbaar. Vaak laat hij de lezer verwonderd achter. Het verhaal krijgt vooral gestalte door het onderliggende idee: liefde en het gemis ervan. Niet iedere lezer kan een verhaal waarderen waarbij zoveel ongeschreven blijft.

Alejandro Zambra, Het verborgen leven van bomen, Uitgeverij Karaat, 2010, Amsterdam, ISBN 9789079770038, 105 pag., €10,00, vertaling: Luc de Rooy

Gerelateerde berichten

Het derde land

Het derde land

Haar debuut Nacht in Caracas was een groot succes. Nu heeft Karina Sainz Borgo, geboren in Venezuela en sinds 2006 woonachtig in Spanje, opnieuw een geweldige roman geschreven. Het derde land schetst de Latijns-Amerikaanse samenleving in al haar facetten, gruwelijk en tegelijk veerkrachtig en liefdevol, in prachtig proza.

Lees meer
Mijn documenten

Mijn documenten

“Mijn vader was een computer, mijn moeder een schrijfmachine. Ik was een leeg schrift en nu ben ik een boek.” Dit is een typerende zin uit Mijn documenten van de Chileense schrijver Alejandro Zambra (1975). In het verhaal heeft de vader van de verteller een kantoorbaan met elektrische typmachine, de moeder is creatief en houdt van zingen.

Lees meer
De christus van Elqui

De christus van Elqui

Er is een gezegde: ‘Klein dorp, grote hel’. Dat geldt zeker voor de gemeenschap in de roman De christus van Elqui van de Chileense schrijver Hernan Rivera Letelier (1950). Onderling geroddel en sociale controle houden – samen met de feodale machtsverhoudingen tussen bazen en arme mijnwerkers – de sociale verhoudingen in hun oneerlijke, ijzeren greep.

Lees meer
agsdi-globe

Politiek & Maatschappij

agsdi-portrait

Kunst & Cultuur

agsdi-camera

Vrije tijd & Toerisme

agsdi-income

Economie & Ondernemen

agsdi-leaves

Milieu en Natuur

agsdi-learn

Onderzoek & Wetenschap

Blijf op de hoogte

Adverteren op onze website?

Dat kan! Tegen een scherp tarief plaatsen wij uw advertentie.

Ontvang onze nieuwsbrief

Schrijf u in en ontvang onze digitale nieuwsbrief met een overzicht van onze nieuwe artikelen.

Volg ons op social media

Wees als eerste op de hoogte van nieuwe artikelen en deel artikelen met uw netwerk.

Share This