Column Colombia

Smokkel

15 december 2014

Nico Verbeek

Afgelopen week was de grote voetbalfinale tussen Atlético Nacional uit Medellín en het Argentijnse River Plate. De inzet was de Copa Suramericana, het tweede internationale voetbaltoernooi in Zuid-Amerika, zeg maar het equivalent van de Europa League. Natuurlijk wilde mijn zoon Nicolás Jr. dit historische duel niet missen: hij is een groot fan van Nacional en zo’n wedstrijd maak je misschien één keer in de tien jaar mee, als je geluk hebt – en supporter bent van een club die af en toe iets groots wint.

Omdat ik zelf voetballiefhebber ben, kon ik me goed inleven in de hartenwens van m’n zoon en daarom ging ik op de ochtend van de wedstrijd naar een straat in de buurt van het stadion waar je kaartjes op de zwarte markt kunt kopen. Ik had geen andere keuze, want de ‘gewone’ kaarten waren natuurlijk al lang uitverkocht, als ze al ooit in het reguliere circuit waren aangeboden. Dus ging ik de onwisse onderhandeling aan met de verkopers van dergelijke kaartjes, met twee omstandigheden in mijn nadeel: ik wist nooit zeker of het kaartje ‘goed’ was of een vervalsing en, natuurlijk, door hun prachtige handelspositie (de wedstrijd begon nog geen acht uur later), konden ze praktisch vragen wat ze wilden.

Tenslotte kocht ik twee kaartjes voor een staantribune, voor ongeveer het tienvoudige van de normale prijs, want de tarieven voor de zittribune waren echt onbetaalbaar. Nicolás Jr. vond die staantribune helemaal geen probleem, want het betekende dat we tussen de diehard fans zouden staan en die doen niets anders dan zingen en schreeuwen de hele avond, en vuurwerk afsteken natuurlijk. Twee dingen die hij, als echte stadionfanaat en puber, juist prachtig vindt om te doen en mee te maken.

De voorzorgsmaatregelen van de autoriteiten logen er niet om. Op weg naar het stadion werden we maar liefst drie keer gefouilleerd. Ik moest de riem van mijn broek uittrekken en tenslotte was ik bij de derde fouillering de klos. Met de haven in zicht, werd de fles water die ik in mijn tas had verstopt, ontdekt en door de dienstdoende politieagent in beslag genomen. Ik ging ervanuit dat de controle voor andere bezoekers op dezelfde wijze had plaats gevonden en begreep ook meteen waarom onze buren op de tribune sterke drank (rum denk ik) aan het drinken waren in kleine plastic zakjes.

Maar ik viel om van verbazing toen ik links en rechts van mij supporters in de groen-witte kleuren van Nacional op de tribune zag verschijnen met een complete voorraad vuurwerk in hun bezit. En het werd helemaal vreemd toen een paar jongens, met een doek voor hun gezicht, de tribune op kwamen rennen, met dozen vol vuurwerk, en die aan hun ‘geloofsgenoten’ op de tribune gingen uitdelen. De opzet was om een geweldig vuurwerk-spektakel en rookshow teweeg te brengen op het moment dat de spelers van Nacional de grasmat zouden betreden.

En dat gebeurde inderdaad. Zoveel vuurwerk had ik nog nooit tijdens een jaarwisseling in mijn toch al vergevorderde leven gezien. Voor mij bleef het een raadsel hoe al dat vuurwerk en die rookbommen de controles kennelijk zonder problemen konden passeren, terwijl ik mijn armzalige flesje water bij de deur van het stadion had moeten achterlaten…

Gerelateerde berichten

Egan Bernal en de bus die hij niet zag

Egan Bernal en de bus die hij niet zag

Het is 24 januari 2022. Vergezeld door enkele teamgenoten uit zijn INEOS-ploeg gaat wielrenner Egan Bernal de drukke autoweg van Bogotá naar Tunja op om te trainen. De renners blijven op een kleine afstand van elkaar, want ze proberen het scenario van een tijdrit na te bootsen. Alleen, dit is de openbare weg en er is veel verkeer.

Lees meer
Juan Valdez is dood, lang leve Juan Valdez!

Juan Valdez is dood, lang leve Juan Valdez!

De Nationale Federatie van Koffietelers rouwt om het verlies van zijn icoon Juan Valdez, wereldwijd het uithangbord van de Colombiaanse koffie. De man die hem verpersoonlijkte, Carlos Castañeda, stierf enkele weken geleden op 58-jarige leeftijd in de Las Vegas-kliniek in Medellín, waar hij herstelde van een hartoperatie.

Lees meer
Moeders van de Candelaria: 25 jaar op zoek naar de waarheid

Moeders van de Candelaria: 25 jaar op zoek naar de waarheid

Op 16 maart vierde Madres de La Candelaria haar 25-jarig bestaan met een bijeenkomst in Museo Casa de Memoria in Medellín. De viering heette ‘Altijd woensdag om twaalf uur’, als eerbetoon aan hun wekelijkse protest in het atrium van de Nuestra Señora de la Candelaria-kerk in Medellín. Aanwezig waren leden van de organisatie en flink wat van de mensen die hen gedurende deze tijd hebben gesteund.

Lees meer

Blijf op de hoogte

Adverteren op onze website?

Dat kan! Tegen een scherp tarief plaatsen wij uw advertentie.

Ontvang onze nieuwsbrief

Schrijf u in en ontvang onze digitale nieuwsbrief met een overzicht van onze nieuwe artikelen.

Volg ons op social media

Wees als eerste op de hoogte van nieuwe artikelen en deel artikelen met uw netwerk.

Share This