Column Colombia

Laatste druppel

2 mei 2011

Nico Verbeek

Het is geen nieuws dat de wereldpers haalt, maar half Colombia staat nog steeds onder water. Zelfs een van de meest prestigieuze universiteiten van het land, de Universidad de la Sabana, in Chía, een gemeente vlakbij Bogotá, is helemaal onder water gelopen, met alle schade vandien.

De meeste Colombianen betuigen solidariteit met hun landgenoten, de regering geeft miljardensteun aan pesos aan de getroffen gebieden, maar er zijn ook altijd types die heel anders tegen zo’n ramp aankijken. Die zien het als een buitenkansje om er zelf beter van te worden.

In Puerto Salgar, een dorpje aan de rivier de Magdalena dat volledig onder water staat, moesten de bewoners hals over kop hun woningen verlaten. Bij terugkeer, deze keer per boot, kwamen ze erachter dat die nacht al hun huisraad was gestolen. In Cali beroofden criminelen een opslagplaats, met zo’n zes ton hulpgoederen in zestig kisten. Daarin zaten dekens, lakens, kleding en serviesgoed voor de slachtoffers van de ramp in het departement Valle. Alles wijst erop dat de ‘bewaker’ van het magazijn in het complot zat.

Maar ook veel lokale en regionale politici laten zich van hun slechtste kant zien. De miljarden pesos aan steun die vanuit Bogotá worden gestuurd, worden vaak op een weinig efficiënte manier door burgemeesters en gouverneurs onder de bevolking gedistribueerd. En talrijk zijn de geruchten over de manier waarop politici die meedoen aan de lokale verkiezingen van oktober, de hulpgoederen als politieke wisselmunt gebruiken in hun campagnes voor het gemeentehuis of de gemeenteraad.

De burgemeester van Barranquilla, Alejandro Char, meende ook van de ramp te moeten profiteren. Hij ontving van de nationale regering 1,6 miljard pesos (bijna 700.000 euro) aan steun bedoeld voor de slachtoffers van de watersnood, maar gebruikte die op een heel creatieve manier. Hij liet betaalpasjes drukken die hij uitdeelde aan de personen voor wie de hulp was bedoeld en die konden dan naar supermarkt Olímpica gaan, om daar met die pasjes te winkelen. En natuurlijk, deze supermarktketen is eigendom van de familie van de burgemeester…

Het vreemdste is nog wel dat Char de populairste burgemeester van het land is, als je tenminste de populariteitspolls moet geloven, want hij scoort al jarenlang rond de negentig procent. Hoe kan dat? Char is lid van een typische politieke clan aan de Caribische kust, die met de ouderwetse kunstjes van cliëntelisme, nepotisme en het kopen van verkiezingen al generatieslang de dienst uitmaakt in Barranquilla en omstreken. En iedereen lijkt dus tevreden. Een beter bewijs dat corruptie in Colombia moeilijk is uit te roeien, is moeilijk te vinden.

Gerelateerde berichten

Moeders van de Candelaria: 25 jaar op zoek naar de waarheid

Moeders van de Candelaria: 25 jaar op zoek naar de waarheid

Op 16 maart vierde Madres de La Candelaria haar 25-jarig bestaan met een bijeenkomst in Museo Casa de Memoria in Medellín. De viering heette ‘Altijd woensdag om twaalf uur’, als eerbetoon aan hun wekelijkse protest in het atrium van de Nuestra Señora de la Candelaria-kerk in Medellín. Aanwezig waren leden van de organisatie en flink wat van de mensen die hen gedurende deze tijd hebben gesteund.

Lees meer
De jungle in de Colombiaanse literatuur

De jungle in de Colombiaanse literatuur

Het is dit jaar precies honderd jaar geleden dat José Eustasio Rivera (1888 – 1928) La vorágine publiceerde, een roman waarin de Colombiaanse jungle de hoofdrol speelt en die tegenwoordig tot de canon van de Colombiaanse literatuur behoort. En dus ook verplichte lectuur op de middelbare scholen in Colombia en dat heeft het imago van de roman niet veel goed gedaan. La vorágine (vrij vertaald: De maalstroom) staat voor moeilijk, weinig toegankelijk proza, in ieder geval lectuur die een scholier niet voor z’n plezier leest.

Lees meer
Griselda Blanco, de Zwarte Weduwe

Griselda Blanco, de Zwarte Weduwe

Griselda Blanco (1943-2012) was een van de meest gewelddadige drugshandelaren in de Colombiaanse maffiageschiedenis. Ze had de naam een gewetenloze moordenaar te zijn en verschillende vendetta’s te hebben veroorzaakt, zowel in Colombia als in het Miami rond 1980, de jaren van Miami Vice. Ze werd omschreven als zeer bezitterig en extreem jaloers, op het randje van het abnormale. Ook zou ze honderden doden op haar geweten hebben, onder wie haar drie echtgenoten, vandaar haar bijnaam Zwarte Weduwe.

Lees meer

Blijf op de hoogte

Adverteren op onze website?

Dat kan! Tegen een scherp tarief plaatsen wij uw advertentie.

Ontvang onze nieuwsbrief

Schrijf u in en ontvang onze digitale nieuwsbrief met een overzicht van onze nieuwe artikelen.

Volg ons op social media

Wees als eerste op de hoogte van nieuwe artikelen en deel artikelen met uw netwerk.

Share This