Column Colombia

De vloek van een achternaam

6 februari 2012

Nico Verbeek

Precies 25 jaar geleden, 1987, werd Carlos Lehder opgepakt en uitgeleverd aan de Verenigde Staten. Hij was de eerste grote drugsbaron die ‘slachtoffer’ werd van het toen omstreden uitleveringsverdrag van Colombia met de VS. De naam Lehder is in Colombia daarom net zo bekend als die van andere legendes uit de narcogeschiedenis als Escobar, Rodríguez, Gacha of Ochoa.

Toen ik mijn boek schreef over de geschiedenis van de drugshandel in Colombia (De baronnen van de cocaïne) was ik gefascineerd door de persoon van Carlos Lehder. Lehder was een kleurrijke crimineel van Duits-Colombiaanse afkomst, die graag op grote voet leefde, een eiland in de Bahama’s kocht voor zijn cocaïnelijn en die bovendien Adolf Hitler, naast John Lennon, tot zijn persoonlijke idolen rekende. Hij bouwde in de stad Armenia een groot buitenhuis, de Posada Alemana, waar hij alle kamers liet volhangen met illustraties van zijn idool. Foto’s uit boeken over The Beatles die hij tot schilderijen liet verwerken in Londen, voor God weet hoeveel geld. Bij de ingang van zijn hacienda stond een ruim twee meter hoog bronzen standbeeld van Lennon, dat in die jaren een pelgrimsoord werd voor de lokale jeugd.

Carlos Lehder kon maar relatief kort van zijn rijkdommen en excentrieke uitspattingen genieten. Al in 1987 werd hij opgepakt door de Colombiaanse politie en meteen op een vliegtuig gezet naar de Verenigde Staten. Daar werd hij veroordeeld tot een dubbele levenslange gevangenisstraf. Maar een aantal jaren erna beloofde de Amerikaanse justitie Lehder strafverlaging, als hij zou getuigen in de roemruchte rechtszaak tegen generaal Noriega, de voormalig sterke man van Panamá. Mede dankzij de medewerking van Lehder kon deze worden veroordeeld.

Volgens Lehders dochter, Monica Lehder, heeft de Amerikaanse justitie echter geen woord gehouden: Lehder zit nog steeds in de gevangenis. De Amerikaanse autoriteiten staan ook niet toe dat zijn dochter hem bezoekt in de gevangenis. Om een visum te krijgen moet ze eerst op een formulier aangeven dat ze excuses aanbiedt voor het feit dat ze een crimineel is. Maar ze heeft zelf nooit de wet overtreden en weigert daarom het formulier in te vullen. Ze zegt in een interview: “Ik ga niet bekennen dat ik een drugshandelaar ben, als dat niet het geval is. De drugshandelaar was mijn vader en hij betaalt daar een hoge prijs voor. Ik vind wél dat kinderen niet hoeven te boeten voor de fouten van hun ouders. Ik werd in die wereld geboren, maar het was een imperium dat al in verval was. Ik heb altijd nog een goed beeld van mijn vader omdat hij me, al vijfentwintig jaar lang, dagelijks schrijft.”

Monica vervolgt: “Niemand komt ‘onbewust’ in de drugshandel terecht. En het leidt ook tot niets goeds. Natuurlijk, het lijkt aantrekkelijk: het geld, de luxe, eten in dure restaurants. Maar het betekent uiteindelijk wel dat je je familie verliest, je rust, je leven. Kijk maar hoe alle drugsbazen eindigen. De cultuur van de drugswereld kun je nog steeds opsnuiven als je op straat loopt. En het ligt in onze eigen handen om vóór het goede te kiezen…”

Gerelateerde berichten

Moeders van de Candelaria: 25 jaar op zoek naar de waarheid

Moeders van de Candelaria: 25 jaar op zoek naar de waarheid

Op 16 maart vierde Madres de La Candelaria haar 25-jarig bestaan met een bijeenkomst in Museo Casa de Memoria in Medellín. De viering heette ‘Altijd woensdag om twaalf uur’, als eerbetoon aan hun wekelijkse protest in het atrium van de Nuestra Señora de la Candelaria-kerk in Medellín. Aanwezig waren leden van de organisatie en flink wat van de mensen die hen gedurende deze tijd hebben gesteund.

Lees meer
De jungle in de Colombiaanse literatuur

De jungle in de Colombiaanse literatuur

Het is dit jaar precies honderd jaar geleden dat José Eustasio Rivera (1888 – 1928) La vorágine publiceerde, een roman waarin de Colombiaanse jungle de hoofdrol speelt en die tegenwoordig tot de canon van de Colombiaanse literatuur behoort. En dus ook verplichte lectuur op de middelbare scholen in Colombia en dat heeft het imago van de roman niet veel goed gedaan. La vorágine (vrij vertaald: De maalstroom) staat voor moeilijk, weinig toegankelijk proza, in ieder geval lectuur die een scholier niet voor z’n plezier leest.

Lees meer
Griselda Blanco, de Zwarte Weduwe

Griselda Blanco, de Zwarte Weduwe

Griselda Blanco (1943-2012) was een van de meest gewelddadige drugshandelaren in de Colombiaanse maffiageschiedenis. Ze had de naam een gewetenloze moordenaar te zijn en verschillende vendetta’s te hebben veroorzaakt, zowel in Colombia als in het Miami rond 1980, de jaren van Miami Vice. Ze werd omschreven als zeer bezitterig en extreem jaloers, op het randje van het abnormale. Ook zou ze honderden doden op haar geweten hebben, onder wie haar drie echtgenoten, vandaar haar bijnaam Zwarte Weduwe.

Lees meer

Blijf op de hoogte

Adverteren op onze website?

Dat kan! Tegen een scherp tarief plaatsen wij uw advertentie.

Ontvang onze nieuwsbrief

Schrijf u in en ontvang onze digitale nieuwsbrief met een overzicht van onze nieuwe artikelen.

Volg ons op social media

Wees als eerste op de hoogte van nieuwe artikelen en deel artikelen met uw netwerk.

Share This