Column Colombia

De bruidegom heeft niemand die hem vergeeft

20 januari 2020

Nico Verbeek

Het was de avond voor zijn bruiloft. Álvaro Buendía, een 55-jarige man uit Pitalito, een kleine gemeente in Huila, had zich laten verlaten tot een laatste avondje stappen met zijn vrienden. Naarmate de avond vorderde, voelde hij zijn animo dalen en tegen de tijd dat hij wilde opstappen om zich voor te bereiden op de beslissende dag, wist hij het zeker. Hij wilde helemaal niet trouwen. Zich voorgoed verbinden aan de vrouw die de volgende dag op hem zou wachten, in de kerk van Pitalito, in een witte trouwjurk – dat idee stond hem ineens enorm tegen. Maar hij kon er niet meer onderuit, hij kon moeilijk nu gaan bellen en de zaak afblazen. Toen kreeg hij een idee. Maar daarvoor had hij de hulp nodig van zijn vrienden. Hij legde het plan uit.

De volgende dag, al vroeg in de ochtend, werd Pitalito opgeschrikt door een bericht over een ontvoering. De plaatselijke politie ontving een telefoontje op de alarmlijn 123 van twee inwoners van de stad die zeiden vrienden te zijn van Alvaro Buendia. Ze verklaarden dat de man die op het punt stond te trouwen, die nacht was ontvoerd. Gewapende mannen hadden Buendía op straat benaderd, met hun wapens bedreigd en vervolgens meegenomen, met onbekende bestemming.

De politie nam de melding hoog op, riep de hulp in van de GAULA, de speciale elitegroep van het leger, en zette een enorme operatie op. Alle toegangswegen tot de gemeente werden afgesloten om te voorkomen dat de criminelen die Buendía hadden ontvoerd de stad zouden verlaten. Politieagenten voerden inlichtingenwerk uit en gingen de straat op om in winkels, restaurants en andere openbare gelegenheden informatie in te winnen over de mogelijke verblijfplaats van de ontvoerde. Al een paar uur later werd het politiebureau opnieuw gebeld. Of de commandant van de politie even aan de telefoon wilde komen, want het ging om de ontvoering van Álvaro Buendía Een van de personen die de ontvoering hadden gemeld, de beste vriend van  Buendía, vertelde met een bezwaard gemoed dat er helemaal geen sprake was geweest van een ontvoering en dat Buendía nooit door gewapende mannen was bedreigd.

De commandant kon zijn oren niet geloven. Ze vertelden hem dat het ging om een geval van autosecuestro (zelf-ontvoering), want hun vriend was ten einde raad geweest en had besloten terug te komen op de belofte van zijn voorgenomen huwelijk. Hij had zijn groep vrienden toevertrouwd spijt te hebben van zijn beslissing om te trouwen en dat hij helemaal niks wilde weten van bruiloften. De vrienden hadden besloten mee te werken aan het absurde plan dat Buendía had bedacht om de volgende dag niet aan het altaar te hoeven verschijnen. De actie van de politie was zo effectief geweest dat agenten, zonder hulp van de vriendenclub, de plek al hadden gevonden waar de man zich had verborgen. Het bleek dat hij zich ergens in de stad had verscholen.

Toen het nieuws van de autosecuestro bekend werd, sloot Buendía zich op in zijn huis, hij durfde niet meer naar buiten, bang om belachelijk gemaakt te worden door buurtgenoten. De derde dag besloot hij, midden in de nacht, te ontsnappen en te vertrekken in de richting van Florencia in Caqueta, een paar honderd kilometer verderop, ver weg van het nieuws over zijn autosecuestro. De bruid wilde zich tegenover de plaatselijke media niet uitspreken over het gebeurde, ze was bang ook onderwerp te worden van grappen en grollen over het gebeurde. Ondertussen gaat het roddelen in Pitalito verder. Er wordt al gefluisterd dat dit de tweede keer zou zijn geweest dat Buendía een verloofde bij het altaar had laten staan.

De autoriteiten nemen ondertussen de kwestie van deze autosecuestro – overigens geen onbekend fenomeen in Colombia – niet licht op en zijn niet van Buendía zijn misstap zomaar te vergeven en vergeten. Hij kan een onderzoek door het Openbaar Ministerie tegemoet zien en een aanklager wist al te melden dat de man tot een gevangenisstraf van zes jaar kan worden veroordeeld, op beschuldiging van valse aangifte en fraude.

 

Gerelateerde berichten

Juan Valdez is dood, lang leve Juan Valdez!

Juan Valdez is dood, lang leve Juan Valdez!

De Nationale Federatie van Koffietelers rouwt om het verlies van zijn icoon Juan Valdez, wereldwijd het uithangbord van de Colombiaanse koffie. De man die hem verpersoonlijkte, Carlos Castañeda, stierf enkele weken geleden op 58-jarige leeftijd in de Las Vegas-kliniek in Medellín, waar hij herstelde van een hartoperatie.

Lees meer
Moeders van de Candelaria: 25 jaar op zoek naar de waarheid

Moeders van de Candelaria: 25 jaar op zoek naar de waarheid

Op 16 maart vierde Madres de La Candelaria haar 25-jarig bestaan met een bijeenkomst in Museo Casa de Memoria in Medellín. De viering heette ‘Altijd woensdag om twaalf uur’, als eerbetoon aan hun wekelijkse protest in het atrium van de Nuestra Señora de la Candelaria-kerk in Medellín. Aanwezig waren leden van de organisatie en flink wat van de mensen die hen gedurende deze tijd hebben gesteund.

Lees meer
De jungle in de Colombiaanse literatuur

De jungle in de Colombiaanse literatuur

Het is dit jaar precies honderd jaar geleden dat José Eustasio Rivera (1888 – 1928) La vorágine publiceerde, een roman waarin de Colombiaanse jungle de hoofdrol speelt en die tegenwoordig tot de canon van de Colombiaanse literatuur behoort. En dus ook verplichte lectuur op de middelbare scholen in Colombia en dat heeft het imago van de roman niet veel goed gedaan. La vorágine (vrij vertaald: De maalstroom) staat voor moeilijk, weinig toegankelijk proza, in ieder geval lectuur die een scholier niet voor z’n plezier leest.

Lees meer

Blijf op de hoogte

Adverteren op onze website?

Dat kan! Tegen een scherp tarief plaatsen wij uw advertentie.

Ontvang onze nieuwsbrief

Schrijf u in en ontvang onze digitale nieuwsbrief met een overzicht van onze nieuwe artikelen.

Volg ons op social media

Wees als eerste op de hoogte van nieuwe artikelen en deel artikelen met uw netwerk.

Share This