Kunst & Cultuur

‘Mijn kraampje is jouw kraampje’

20 september 2017

Auteur: Frank Bron

Taco Time Bike, Wageningen

Naast mij in de trein spreken twee studenten Spaans met een sterk Mexicaans accent. De in Utrecht studerende jongen schept op over zijn kennis van Nederland maar hij vindt het maar een raar land. Vooral klaagt hij over het eten. Het meisje is kortgeleden naar Wageningen gekomen en lijkt met volle teugen te genieten van haar nieuwe ervaringen. “En mis je het Mexicaanse eten dan niet?” Nee, ook over het eten heeft ze niks te klagen. “En als ik echt zin heb in een taco, ga ik gewoon naar de markt. Daar is een stalletje waar ze échte tacos verkopen!”

Echte Mexicaanse tacos in Wageningen? La Chispa ging op onderzoek uit en kwam terecht bij Fabiola Talamantes, de vrouw achter de Taco Time Bike. Talamantes is in 2011 met haar Nederlandse echtgenoot vanuit Morelia in de Mexicaanse deelstaat Michoacán, naar Nederland gekomen. Die verhuizing had niet alleen te maken met het geweld waar Michoacán op dat moment onder leed, maar ook wilden ze hun kinderen kennis laten maken met het land van hun vader. Toen die vader in 2011 een baan in de buurt van Rotterdam kon krijgen, was de keuze gauw gemaakt.

In 2014 volgde een verhuizing naar Wageningen en met twee kleine kinderen had Fabiola Talamantes geen tijd om zich te vervelen. Hoewel ze zich erg thuis voelde in de internationale omgeving aldaar, miste ze toch vooral de geuren en smaken van het eten van haar vaderland. “Daarnaast”, vertelt ze op de Wageningse markt, “had ik behoefte aan eigen verantwoordelijkheid, aan een echte uitdaging.” Bovendien kreeg ze al snel het idee dat er bij de vele Mexicaanse studenten in de stad sterke behoefte was aan de smaken van thuis.

Abrazos

Zonder enige achtergrond in het restaurantwezen (“In Mexico verkocht ik orchideeën”) begon ze met recepten te experimenteren. De meeste daarvan had ze van haar moeder en al snel had ze de slag te pakken. Angst voor de Nederlandse bureaucratie van vergunningen en keuringsdiensten zorgde voor wat vertraging, maar eind 2015 stond op internet een mooie Belgische bakfiets te koop, wat breder dan normaal. Vanaf toen ging het snel: haar man en schoonvader bouwden de bakfiets om tot een tacostal en Talamantes toog naar de Kamer van Koophandel voor informatie. Tot haar eigen verbazing was, toen ze naar buiten kwam, de Taco Time Bike een feit. “Maar waarom die naam, Taco Time?” Talamantes schiet in de lach: “Ja, het is wel een beetje een gringo-naam maar ik werd zo overvallen door de vraag naar de naam van onderneming, dat ik in paniek ‘Taco Time’ antwoordde!”

Het was niet het enige spannende moment voordat ze met de Taco Time Bike de straat op kon. In het voorjaar van 2016 durfde Talamantes eigenlijk niet meer. Het was haar zoon Elías, toen in 4VWO, die haar over de drempel heen hielp: “Mama, ik help je wel!” en zo reden ze samen de eerste keer naar hun nieuwe standplaats achter de kerk, zonder ook maar enige reclame gemaakt te hebben. “Het was vreselijk! Ik had echt last van knikkende knieën. Wat als er niemand komt? Wat als mensen mijn eten niet lekker vinden?” Maar die ergste dag werd meteen de leukste dag: vanaf het begin was het druk met Mexicanen, andere Latino’s, Nederlanders met Latijns-Amerikaanse ervaringen en anderen!

En inderdaad is een bezoek aan de Taco Time Bike een gemoedelijke ervaring. Veel vaste klanten en worden door Fabiola enthousiast met abrazos begroet. “Veel mensen raken hier met elkaar aan de praat en ontdekken soms dat ze gemeenschappelijke kennissen hebben in Costa Rica of zo.” Klant Juan Manuel uit Monterrrey vertelt dat hij niet alleen zijn Italiaanse vriendin regelmatig meeneemt, maar ook dat hij “todos mis roommates” al aan de taco gekregen heeft. Terwijl Fabiola even overschakelt op Engels om een Indiër te helpen die een vegetarische taco wil, vertelt ze dat haar tortillas vooralsnog van een Mexicaanse uit Spanje komen, maar dat ze alle andere ingrediënten vanaf ’s ochtends vroeg zelf vers bereidt. Vandaag serveert ze drie soorten tacos; adobada (gemarineerd varkensvlees), carnitas (gaargesudderd varkensvlees) en vegetariana met champignons, paprika en kaas. De bakfiets heeft een bakplaat waarop de tacos vers bereid worden met ui, paprika en kruiden. Daarbij kun je kiezen uit verschillende sauzen, guacamole, ananas, tomaten en een (beetje) pittige met ui. En limoen natuurlijk.

Verlangen naar elders

Ondanks dat dit soort straateten in Mexico ‘comida corrida’ genoemd wordt (letterlijk: rennend eten), hoor je tacos staand te eten, naast de tacostal. Alleen Nederlanders lopen al etend weg, maar dat schept natuurlijk weer wat ruimte rond de bakfiets. De tacos adobadas worden meestal het meest verkocht en vandaag is geen uitzondering. Geserveerd op kartonnen bordjes heb je voor tacos geen bestek nodig. Servetjes zijn wel aanwezig en er staat een flesje droge zeep op een sta-tafeltje bij twee krukken, maar voor drank is geen ruimte dus ook de afvalzak aan de bakfiets is van bescheiden omvang.

Conclusie: veel kleinschaliger dan Taco Time wordt het niet en een enthousiastere gastvrouw dan Fabiola Talamantes vind je niet gauw. Haar kraampje straalt de Mexicaanse gastvrijheid van ‘mijn huis is jouw huis’ uit en de gele bakfiets is een gemoedelijk trefpunt van mensen met heimwee of verlangen naar elders. De eigenaresse wil naar eigen zeggen “de klanten goed van dienst zijn en zo goed mogelijk voor hen koken”. Daar slaagt ze overduidelijk in. De tacos zijn met twee en een halve euro per stuk misschien niet echt goedkoop, maar voor een echt hapje Mexico in hartje Nederland is dat natuurlijk geen geld.

Meer informatie: https://www.facebook.com/tacotime.wageningen/

Openingstijden: ’s zaterdags van 10.30 tot 17.00 uur

Dit artikel maakt deel uit van de ‘voedselspecial’ in september/oktober 2017

Gerelateerde berichten

De Vloek van Malinche

De Vloek van Malinche

“De 2000 beste nummers, ooit gemaakt” – zo maakt de Top 2000 reclame voor zichzelf. Daarover valt natuurlijk te twisten, want bijvoorbeeld Latijns Amerika is nog steeds een blinde vlek bij Nederlandse muziekliefhebbers. Jammer, omdat velen daardoor het fantastische stemgeluid van bijvoorbeeld de Mexicaanse Amparo Ochoa niet kennen. In de jaren ’80 van de vorige eeuw was dat anders; toen had ‘iedereen’ de LP ‘April in Managua: the Central American Peace Concert’ op de platenspeler liggen, of gekopieerd op een cassettebandje. Een van de meest indrukwekkende nummers van dat album uit 1984 is ’La Maldición de Malinche’, de Vloek van Malinche, zoals gezongen door Amparo Ochoa en haar landgenoot en gitarist Gabino Palomares – die het nummer in 1978 schreef.

Lees meer
Anangsieh tories

Anangsieh tories

Een beetje Surinamer is opgegroeid met verhalen over Anansi de spin, vernuftig, intelligent en niet voor een gat te vangen. Geboren in West-Afrika, getogen in Suriname is de spin een belangrijk onderdeel van de Surinaamse verhalencultuur.

Lees meer
agsdi-globe

Politiek & Maatschappij

agsdi-portrait

Kunst & Cultuur

agsdi-camera

Vrije tijd & Toerisme

agsdi-income

Economie & Ondernemen

agsdi-leaves

Milieu en Natuur

agsdi-learn

Onderzoek & Wetenschap

Blijf op de hoogte

Adverteren op onze website?

Dat kan! Tegen een scherp tarief plaatsen wij uw advertentie.

Ontvang onze nieuwsbrief

Schrijf u in en ontvang onze digitale nieuwsbrief met een overzicht van onze nieuwe artikelen.

Volg ons op social media

Wees als eerste op de hoogte van nieuwe artikelen en deel artikelen met uw netwerk.

Share This